Wethouder Gerard Mostert wil wat betekenen in de samenleving

Geesje Haasnoot-de Mooij —  6 juni 2016

Afschuwelijk om buitengesloten te worden’

Het confessionele college van burgemeester en wethouders van de gemeente Katwijk zit inmiddels twee jaar. Normaal gesproken zijn zij halverwege de rit, gesteld dat de coalitie van CDA, ChristenUnie en SGP ongeschonden de eindstreep haalt. Begin 2018 zijn de volgende gemeenteraadsverkiezingen. In een reeks van vijf afleveringen komen de vijf vroede vaderen één voor één aan het woord om terug en vooruit te blikken, te beginnen met:

imageGerard Mostert
71 jaar
Rijnsburg
ChristenUnie (6 zetels)
Portefeuille: Jeugdhulp, Wmo, volksgezondheid, participatie (werk en inkomen), onderwijs, kinderopvang, visserij, wijkgericht werken, afval-/grondstoffen

Gerard Mostert geldt als nestor van het Katwijkse college van burgemeester en wethouders. Afgezien van burgemeester Jos Wienen is de Rijnsburger het langst zittende collegelid. Tel daarbij zijn gevorderde leeftijd (71) op en de gedachte kan postvatten dat de wethouder van de ChristenUnie klaar is met besturen. Maar dat blijkt een misverstand. ‘Stel dat ze me vragen’, zegt Mostert, en hij schuift naar het puntje van zijn stoel. Net zoals ‘ze’ hem in 2010 vroegen om zitting te nemen in het college, en in 2014 weer. Stel dat Mostert in 2018 de vraag krijgt of hij wethouder wil blijven, dan zegt hij niet per definitie nee.

Hier zit geen uitgebluste bestuurder, maar een vitale zeventiger. Op zijn revers prijkt een lintje, dat ogenschijnlijk toevallig ter sprake komt in de week van Koningsdag. Gekregen vanwege zijn verdiensten als vrijwilliger in de kerk, zomerkampen, sport en aanverwante zaken. ‘Dat heeft er bij mij altijd ingezeten: proberen om wat te betekenen in de samenleving.’
Het mooiste vindt hij het als mensen hem vragen. Dat ze Gerard Mostert senior – zoon Gerard junior leidt de gemeenteraadsfractie van de ChristenUnie in Katwijk – opnieuw nodig hebben, zijn partijgenoten, zijn collegepartners (momenteel CDA en SGP), de gemeente. Mostert overlegt dan opnieuw met zijn echtgenote, ‘maar achter haar verschuil ik me niet: ik beslis dit soort dingen uiteindelijk zelf.’
Normaal gesproken, vindt ook Mostert, is hij bezig aan zijn laatste termijn. Inhoudelijk vindt hij het logisch dat hij de ingrijpende veranderingen op het gebied van jeugdzorg, maatschappelijke ondersteuning en participatie van dichtbij begeleidt. Maar als die klus geklaard is, kan hij het stokje na de gemeenteraadsverkiezingen in 2018 met een gerust hart overdragen.

De wethouder spreekt positief over de overheveling van rijkstaken naar de gemeente Katwijk, die ombuigingen tot gevolg heeft. Volgens hem zijn inwoners door de decentralisatie vaak beter af. ‘Dicht bij huis kunnen wij efficiënter werken. Een voorbeeld: voorheen reisden heel wat mensen voor dagbesteding van Katwijk naar Leiderdorp. Dat kostte veel geld. Om op vervoerskosten te besparen, organiseren we dat in wijkservicecentrum Binders in Katwijk.’
Op het gebied van zorg moet Katwijk nog andere stappen maken, vindt Mostert . ‘Er komt meer op ons af. Vroeger was de opvang van ‘pijnlijke gevallen’ voornamelijk in de grote steden. Maar dat moeten we sinds de nieuwe WMO zelf doen. Als wethouder vind ik het niet alleen een plicht maar ook een eer om zwakkeren aan een plaats in de samenleving te helpen. Dat is moeilijk, want wie wil er nu graag naast een ex-gedetineerde, een verslaafde of iemand met psychische problemen wonen? Toch kan het. Als je mensen vertrouwen geeft, kunnen zij vaak goed meedraaien in de samenleving. ‘

Datzelfde recept gebruikt hij bij nieuwkomers, zoals arbeidsmigranten, expats en vluchtelingen. ‘4 mei komt eraan. Dan sta ik er weer bij stil hoe afschuwelijk het is om buitengesloten te worden, zoals joden, zigeuners, Roma en homoseksuelen in de Tweede Wereldoorlog. Dat is in Nederland nog steeds een trauma. Daarbij komt dat ik niet tegen pesters kan. Het steekt me als mensen ongenuanceerd praten over nieuwkomers. Waar zij ook vandaan komen , zij zijn allemaal mensen. Zij moeten gedragen naar onze norm, maar dat wil niet zeggen dat zij hun culturele achtergrond moeten verbranden. Mensen zijn nu eenmaal verschillend. Ik spreek uit ervaring, want ik heb in eerdere functies bijna alle landen van de wereld bezocht.’

Dat in zijn gemeente niet iedereen dezelfde mening deelt, verandert volgens Mostert niets aan de gezamenlijke opdracht. ‘Ik merk dat er weerstand is, maar doe een oproep aan de samenleving om nieuwkomers te helpen huisvesten. Die plicht hebben we, net als de leerplicht bijvoorbeeld. Leerlingen en hun ouders hoeven het niet met elke school eens te zijn, maar een kind moet wel naar school.’
Als nestor roemt Mostert – na het tussentijdse vertrek van Willem van Duijn de enige wethouder uit het vorige college – de onderlinge samenwerking in het dagelijks bestuur van de gemeente. Burgemeester en wethouders kregen onlangs van de voltallige oppositie een motie van wantrouwen aan hun broek vanwege uit de hand gelopen bouwkosten.

Het zit Mostert (‘Ik ben meer bestuurder dan politicus’) nog steeds niet lekker. ‘Het was een triest moment. Wantrouwen is nog heel wat anders dan een motie van treurnis. Dat doet wat met je. Ik had het niet zien aankomen. Het voelde als een overval . De oppositie kan een motie van hersteld vertrouwen overwegen. Doorgaans keer ik in geval van twist ook de andere wang toe, maar dat lukt me nu niet. Hierover is het laatste woord nog niet gesproken.’
In zulke gevallen, erkent hij, raakt Mostert uit zijn humeur, wordt hij narrig. Niets menselijks is hem vreemd. Ongetwijfeld heeft dat te maken met zijn afkeer van gepest. ‘Hetzelfde heb ik als mensen naar de bekende weg vragen.’

Maar mochten ‘ze’ vragen of Gerard Mostert senior in 2018 nog een periode wethouder wil zijn, dan stelt hij zich constructief op. Mits zijn gezondheid het toelaat en hij geen jongeren dwarsboomt. Anders gaat hij zeilen, schaken, fietsen, naar de familie (9 kinderen en 16 kleinkinderen) en vragen ze hem misschien voor een commissariaat. Ook op zijn leeftijd kan dat, want je bent zo jong als je je voelt. ‘Weet je dat oud-burgemeester Bos tegen de 80 liep, toen hij nog bestuurslid was van de stichting Zeehaven IJmuiden?’

Bron: De Katwijksche Post, woensdag 4 mei 2016, door Tim Brouwer de Koning. Foto: Adrie van Duijvenvoorde

Geesje Haasnoot-de Mooij

Posts

Poll

Heeft u andere ideeën over het cultuurhuis? Discussieer met ons mee op onze Facebookpagina of laat uw reactie achter op deze website.