Politiek gaat over Theo

Gert Varkevisser —  14 november 2012

Theo – gele jas, zwarte sportbroek, ergens in de 50 – stond buiten al klaar. Hij had een opdracht, een missie. Vandaag zou hij vertellen over zijn leven en zou hij een onuitwisbare indruk achterlaten op mij. En dat deed hij.

Theo is een ex-junk, 36 jaar lang verslaafd geweest aan heroïne en cocaïne. Ik ontmoette hem midden in een grote stad in Nederland. Hij zou mij meenemen naar de plekken in de stad waar hij als verslaafde drie kwart van zijn leven heeft doorgebracht.

Slapen
Theo liet me diverse slaapplekken zien, waar hij jaar in jaar uit met een stukje karton op de grond lag. Slaapplekken in bosjes en achter muurtjes. Een tunnel met vuilcontainers waar honderd verslaafden en daklozen een ‘poging’ deden om te slapen. Want slapen deed hij eigenlijk niet. Als je sliep werd je bestolen van schoenen en drugs, vertelde hij. De drugs beschermde Theo met zijn leven. Een keer heeft dat hem bijna zijn leven gekost. De messteek in zijn rug van een andere verslaafde overleefde hij maar net.

Keiharde wereld
Dat Theo zijn drugs verdedigde was ook niet vreemd. Het was een kostbaar goedje. Per dag verbruikte hij voor zo’n 300 euro (600-700 gulden). Om aan geld te komen stal hij en verkocht hij gestolen fietsen aan studenten. Boetes die hij opliep ‘betaalde’ hij pas in de winter. Dan liet hij zich bewust inrekenen bij een winkeldiefstal zodat hij in de bajes kon overwinteren. Zo ging het vele jaren. Theo leefde in een keiharde wereld, vol met ripdeals, verkrachtingen en gedwongen prostitutie van vrouwelijke verslaafden.

Paplepel
Voedingsbodem voor Theo’s drugsgebruik was de gezinssituatie waarin hij werd groot gebracht. Zijn vader was veelvuldig dronken en sloeg hem. Liefde, aandacht en erkenning lag niet op zijn paplepel. De heroïne deed hem zijn verdriet en pijn vergeten en het maakte dat hij zich sterk voelde tegenover zijn vader.

Redding
De lokale politiek trok zich het lot van de verslaafden die op straat leefden aan en maakte zich sterk voor opvangvoorzieningen. Ook Theo kwam in zo’n opvanghuis terecht (Leger des Heils) en liet zich helpen met afkicken, het opbouwen van leefritme en het aanleren van eigenwaarde en het uiten van emoties. Zo ontdekte hij het normale leven. Gelukkig voor Theo ontdekte hij ook het leven met God en Jezus Christus. Na het redden van zijn lichaam en geest, is ook zijn ziel gered.

Moraal
Er zijn mensen die reageren op junks, zoals Theo was, in termen van ‘eigen schuld’, ‘aanpakken, oppakken, opsluiten’ en ‘kost de samenleving ontzettend veel geld’. Ik begrijp dat enigszins. Het gebruik van drugs is een eigen keuze, de overlast en criminaliteit is groot en de kosten voor optreden (openbare orde, opvang, zorg) zijn hoog. Maar het gaat hier wel om mensenlevens. Mensenlevens die ten goede veranderd kunnen worden. Van de hel naar de hemel, zeg maar. Politiek speelt een grote rol in het leven van mensen. De lokale politiek trok zich het lot van Theo en zijn lotgenoten aan. Zij droegen bij aan zijn redding. Met opvang, met goede zorg, met het terugbrengen van Theo in de maatschappij. Theo zijn situatie staat niet op zich zelf. Gebroken gezinnen, mishandeling, drugsgebruik- en handel zijn aan de orde van de dag. Maar ook het experimenteren met drugs (recreatief gebruik) door jongeren uit hechte gezinnen kan leiden tot ernstige verslaving. De toekomst van mensen zoals Theo ligt grotendeels ook in handen van de politiek. Politiek gaat over Theo.

Gert Varkevisser

Posts

Gert Varkevisser (37 jaar) is getrouwd en heeft een zoon en een dochter. Na zijn studie Bestuurskunde aan de Universiteit van Leiden is Gert sinds 2002 werkzaam bij de Rijksoverheid. Sinds 27 oktober 2011 is Gert toegetreden tot de gemeenteraad van Katwijk.

Poll

[polldaddy poll=7587800] Heeft u andere ideeën over het cultuurhuis? Discussieer met ons mee op onze Facebookpagina of laat uw reactie achter op deze website.